سخنرانی و فـن بیان

رسول خان امین / سه شنبه 4 جدی 1397/

بخش هفدهـم/

mandegarفصل چهارم
انتخاب موضوع و آماده‎کردن متن سخنرانی
قبل از انتخاب موضوع سخنرانی باید هدف از سخنرانی مشخص گردد. هدف از سخنرانی را می‎توان به فانوس دریاییِ یک سخنرانی تشبیه کرد که جهت و سمت‎وسوی سخنرانی را نشان می‎دهد؛ چون وقتی هدف و چرایی سخنرانی معلوم نباشد مثل این است یک کشتی بدون تعیین مسیر در دریا فقط به پیش می‎رود. قطعاً یک سخنران هم که هدف و دلیل سخنرانی‎اش را نمی‎داند، از این شاخه به آن شاخه می‎پرد و پراکنده‎گویی می‎کند.
برای اینکه فرقِ بین موضوع و هدف سخنرانی واضح گردد، مثالی می‎زنیم. فرض کنید با شما تماس می‎گیرند که برای عده‎یی از افراد مبتلا به سگرت در خصوص مضراتِ سگرت سخنرانی کنید تا این افراد از این بعد کمتر سگرت بکشند. در این مثال صحبت در خصوص مضرات سگرت، موضوع سخنرانی است و اینکه بعد از این سخنرانی میزان مصرف سگرت در بین این افراد کاهش یابد، هدف سخنرانی می‌باشد.
موضوع خود را مشخص کنید؛ یک معلم را تصور کنید که بخواهد تمام علم خود و یا تمام مطالبِ یک کتاب را تنها در یک ساعت درسی تدریس کند. آیا این امکان‎پذیر است؟ بدون شک نخیر!
حتا اگر بخواهد یک فصل از یک کتاب را در یک جلسه تدریس کند، با هم امکان‎پذیر نیست. شاید از نظر زمانی، با افزایش سرعتِ تدریس بتواند مطالب یک فصل را در یک جلسۀ ۹۰دقیقه‎یی، صرفاً بازگو کند؛ اما این را نمی‎توان تدریس نامید. چرا که ذهنِ مخاطبان خیلی زود خسته شده و توان به‌خاطرسپاری را نخواهند داشت. بنابراین لازم است یک معلم، تنها بر روی یک موضوع کوچک و پُراهمیت تمرکز نماید و به‎جای ارایۀ مطالبِ زیاد در یک جلسه، تلاش کند مخاطبانش همان یک موضوع را خوب یاد بگیرند و تسلط کافی بر آن پیدا کنند.
به‎طور کلی عواملی که در انتخاب موضوع دخالت دارند به شرح زیر می‎باشند:
۱٫ تخصص ما در آن موضوع: برای اینکه مطمین شویم سخنرانی خوب و دلچسبی داشته باشیم، قاعدۀ کلی این است که ما فقط موضوعاتی را برای سخنرانی انتخاب کنیم که آن موضوع را به‎خوبی درک و لمس کرده باشیم و به ‎قول معروف در آن کار استاد باشیم که لازمۀ آن این است که در آن موضوع مطالعات کامل یا تجربیات شخصی داشته باشیم. تخصصِ شما هرچه که هست قرار نیست تنها در یک جلسه و بر روی یک سن، صفر تا صد آن را بگویید و مخاطبانِ شما هم با یک سمینار، تخصص و تسلط شما را کسب نخواهند کرد. پس سعی نکنید تمام آنچه را که می‎دانید آمادۀ ارایه کنید. در یک کلام، مخاطبان را بمبارانِ اطلاعاتی نکنید. با این کار تنها، مخاطبان‎تان را خسته خواهید کرد.
۲٫ علاقۀ خودمان به موضوع: مطمین باشید اگر به موضوع علاقه نداشته باشید و اشتیاقی نسبت به آن نداشته باشیم، آن وقت هیچ شور و نشاطی هم نخواهیم داشت و قطعاً مخاطب هم این را حس خواهد کرد و خسته خواهد شد. می‎گویند «سخنی که از دل برآید لاجرم بر دل نشیند.»
۳٫ تناسب موضوع با زمان: یکی از مدرسان خوب سخنرانی در کتابِ خود گفته است: یکی از زمان‎هایی که دوست دارم خودم را از پنجرۀ خانه بیرون بیندازم زمانی است که سخنران روی سن می‎آید و می‎گوید: «البته موضوع صحبت من، آن‌قدر مفصل است که ساعت‎ها و روزها باید در مورد آن صحبت کرد و واقعاً امکان‎پذیر نیست که بتوانم آن‎ را در مدت زمان کوتاهی ارایه کنم و…». لطفاً شما از آن دسته سخنرانان نباشید که نمی‎توانند وقتِ خود را تنظیم نمایند؛ چون مخاطبان حس بدی را نسبت به آن‌ها خواهند داشت. بنابراین همیشه موضوع را متناسب با زمان در نظر بگیرید و مثل حرفه‎یی‎ها عمل کنید.

اشتراک گذاري با دوستان :

Comments are closed.