سخنرانی و فن بیان

/

بخش سی‌وسوم/

mandegar۱- نگه داشتن کاغذ A5 به دیوار برای چند ثانیه با بازدم: یک کاغذ A5 را با دست روی دیوار قرار داده و سپس دست‎مان را رها می‎کنیم و سعی می‎کنیم که با بازدم آن کاغذ را روی دیوار برای چند ثانیه نگه داریم. با تکرار این تمرین، زمان نگه‌داشتنِ کاغذ روی دیوار را افزایش می‎دهیم و بدین ترتیب حجم ریۀ ما افزایش می‎یابد.
۲- تمرین شمارش اعداد در بازدم حداقل تا عدد پنجاه: نفس را در سینه حبس می‎کنیم و در بازدم حداقل تا شمارۀ ۵۰به‎صورت عادی (نه الزاما ًبلند) می‎شماریم و با تکرار و تمرین این عدد را افزایش می‎دهیم. هدفِ این تمرین افزایش حجم ریه است.

چهار تکنیک تقویتِ ماهیچه‎های لب و دهن
۱- تمرین خودکار: این یکی از زیباترین تمرینات صداسازی برای رفع تنبلی عضلات فک و دهن است که محمدپیام بهرام‌پور در کتاب «جعبۀ ابزار سخنرانی»ِ خود آورده است. برای انجام این تمرین، انتهای خودکار را بین دو دندان پیش روی خود قرار می‎دهیم و شروع به صحبت کردن می‎کنیم و روزانه این تمرین را در چند نوبت سه دقیقه‎یی انجام می‎دهیم. با این تمرین تا حد زیادی از سرعت کلماتِ ما کاسته می‌شود و بسیار شمرده‎تر صحبت می‎کنیم. با تمرین خودکار، شما در حقیقت به لب‎های خود این تمرین را می‎دهید که کمی آهسته‎تر و البته بیشتر باز و بسته شود و از همین طریق خیلی بهتر و واضح‎تر صحبت خواهید کرد.
۲- تمرین مشدد خوانی: در این تمرین کلمات را به‌شدت و قدرت می‎خوانیم. دهن تا حداکثرِ ممکن باز می‎شود و به فک‎ها فشار زیادی وارد می‎گردد؛ به‎طوری که بعد از گفتن چند جمله فک شما را درد می‎گیرد. این تمرین برای تقویت ماهیچه‎های دهن و فک بسیار سودمند است و با این تمرین دهنِ شما موقع سخنرانی بیشتر باز می‎شود و کلمات را واضح‎تر ادا می‎کنید.
۳- تمرین صحبت کردن با کمک لب‎ها، وقتی که دهن بسته و دندان‎ها روی هم قرار دارند: در این تمرین دندان‎ها را بر روی یکدیگر قرار داده و سپس با کمک حرکت لب‎ها صحبت می‎کنیم. در این تمرین فشار زیادی به ماهیچۀ لب می‎آید و لب تقویت می‎گردد. کارکرد این تمرین مشابه تمرین خودکار است.
۴- تمرین بلندخوانی شعر: یکی از بهترین تکنیک‎ها برای قوی کردنِ صدا این است که با صدای بلند شعر بخوانیم. بالاخص شعرهای حماسی مثل شاهنامۀ فردوسی عالی است. اشعار مولانا و شاملو هم گزینه‎های خیلی مناسبی هستند. هر وقت شعر می‎خوانید، طوری آن ‎را بخوانید که انگار آن را روی سِن اجرا می‎کنید. تصور کنید که واژه‎ها کلیدهای پیانو هستند. کلمات را طوری بخوانید انگار که دارید با واژه‎ها پیانو می‎نوازید. وقتی شعر را زیبا می‎خوانید، این زیبایی کلام، به حالت عادی صحبت کردن هم منتقل می‎شود.
رسا بودن صدا: اگر می‎خواهیم صدای رسایی داشته باشیم، می‎بایست تنفس‎های قوی و عمیق داشته باشیم. با انجام تکنیک‎های تنفسی می‎توانیم مشکلات مربوط به عدم رسایی صدا را رفع نماییم. و همچنین برای رسایی بهتر صدا می‎بایست به جهتی که می‎خواهید صدا برود، رو کنید. این یعنی این‌که به حضار نگاه کنید نه به سلایدها، سقف یا کف اتاق، تا صدای‎تان به حضار برسد.
وضوح گفتار: برای واضح صحبت کردن باید کلمات را خوب تلفظ کنیم که این کار مستلزمِ استفادۀ مناسب از دندان‎ها، لب‎ها و زبان است. برای واضح صحبت کردن، تمرینات مربوط به تقویت دهن و لب را انجام دهید.

اشتراک گذاري با دوستان :

Comments are closed.