چرا شبکه‌های اجتماعی پروژۀ حذف لایک‌ها را کلید زده اند؟

کورینه پلاگا/ مترجم: کوثر سلیمانی/

mandegarکارن فلیشمن در حالی که دست‌هایش را در پشت و تکیه‌گاه سرش قرار داده با لبخند به دوربین نگاه می‌کند. دسته‌یی از رزهای رنگارنگ و جسم براقی در کنار مبلی که روی آن است به چشم می‌خورد و روی این تصویر علامتی از مارک عطر معروف که سازندۀ اسپانیایی دارد، حک شده است. به‌روز رسانی این عکس در صفحۀ اینستاگرام او با گرفتن بیش از ۴ هزار قلب، پاسخ دلگرم‌کننده‌یی است. کمپنی سازندۀ این عطر که در زوریخ مستقر است در اینستاگرام ۱۰۰,۰۰۰ کاربر دنبال کننده دارد. قلب اینستاگرام که با نام لایک نیز شناخته می‌شود، برای افرادی مثل کارن که با اینستاگرام کسب درآمد می‌کنند و از این طریق بخشی از معیشت خود را به دست می‌آورند، حایز اهمیت است. این اهمیت فقط برای ستاره‌گان اینستاگرامی نیست؛ شرکت‌هایی که با اینفلوئنسرها همکاری می‌کنند ارزش بالایی برای دسترسی افراد به تعداد لایک‌ها قایل هستند و تعداد کاربران و تعامل گران در این جریان نقش تعیین کننده‌یی برای این شرکت‌ها بازی می‌کند. هرچه لایک بیشتر باشد، توجه و نگاه هم بیشتر است و هرچه توجه بیشتر باشد عرضه محصول به بازار ساده‌تر.
اما جدیداً خبری در حال بازنشر است که کاربران و اینفلوئنسرها را تا حد زیادی شوکه کرده است: «به‌زودی قرار است تعداد لایک‌ها در معرض دید عموم قرار نگیرد». پیشتر و در تابستان اینستاگرام این پروژه را درکانادا مورد آزمایش قرار داده بود و اخیراً به شش کشور دیگر از جمله ایتالیا، استرالیا، جاپان نیز رسیده؛ هنوز هیچ کشور آلمانی زبانی در این پروژه مشارکت نکرده است. در نمای جدید تنها شخص کاربر می‌تواند تعداد لایک‌هایش را ببیند و البته کامنت‌ها را. البته فیسبوک نیز به‌زودی می تواند «بدون لایک» شود.
به گزارش سایت خبری ایالات متحده که دربارۀ استارت آپ‌ها و اخبار تکنولوژی گزارش تهیه می‌کند، نمونه‌های اولیه فیسبوک بدون لایک در حال بررسی هستند و این یعنی تجربه تست‌های اینستاگرام مثبت بوده است. لایک در اصل همان چیزی است که در سال ۲۰۰۹ توسط خود فیسبوک باب و در ادامه در سال ۲۰۱۶ امواج واکنشی بیشتر هم به این شبکۀ اجتماعی افزوده شد. با این وجود تغییرات برنامه‌ریزی شده در نمای لایک نیز می‌تواند میلیون‌ها کاربری را که سال‌ها به دیدن میزان محبوبیت یک عکس و فیلم یا همان لایک‌ها عادات داشتند آزار دهد. اما چرا شبکه‌های اجتماعی این قدم غیرمعمول را برداشته اند؟
مدیر اینستاگرام، آدام موسری، در مصاحبه با روزنامۀ فرانکفورت می‌گوید: «ما نمی‌خواهیم که اینستاگرام به صحنه‌یی برای رقابت مبدل شود، در واقع ما به دنبال مکانی برای کاربران در جهت ارتباط برقرار کردن با افراد مورد علاقه شان هستیم.» در اصل تمرکزها باید بیشتر بر محتوا باشد تا محبوبیت عکس‌ها و ویدئوها و گرفتن لایک هرچه بیشتر. با اینچنین استدلال‌های آموزشی‌یی شبکه‌های اجتماعی سعی در کاهش فشارهای روانی روی کاربران خود که به‌ویژه نوجوانان هستند، دارند. دانشمند رسانه، سیلین کولینگ از دانشگاه علوم کاربردی زوریخ که به بررسی رفتارهای جوانان در رسانه‌های اجتماعی می‌پردازد، می‌گوید: «نیاز بشر به شناخت- که در شبکه‌های اجتماعی بسیار به چشم می‌خورد-امری کاملاً طبیعی است، به‌ویژه برای افراد در سنین جوانی، جایگاه و مقایسه فوق‌العاده حیاتی است، به کمک این بسترهای اجتماعی فرصت عالی‌یی برای یافتن هویت‌ها در دسترس قرار می‌گیرد، اما اغلب افرادی که می‌خواهند با تصاویر ایده‌آل موجود مطابقت داشته باشند فشار زیادی را روی خود حس می‌کنند که خطرساز است و بسته به شرایط فردی این بار می‌تواند سنگین‌تر هم شود، بعضاً در بین جوانانی که عزت نفس پایین‌تری داشته یا احساس حمایت نمی‌کنند اوضاع تا یک بحران جدی هم پیش می‌رود».
کارن فلیشمن که خود را بیش از یک سفیر به عنوان یک اینفلوئنسر می‌داند، فشارهایی را شبکه‌های اجتماعی برای کاربران ایجاد می‌کند به خوبی می‌شناسد. به گفتۀ او، دنیای توهمی غالب بر اینستاگرام می‌تواند تأثیرات منفی فراوانی همچون شک، حسد، حسرت را در بین کاربران ایجاد کند. او می‌گوید: «خلاص شدن از زیر فشار روانی شبکه‌های اجتماعی با این‌چنین ایده‌هایی که اخیراً در حال آزمایش هستند، می‌تواند میسر شود، به طوری که همگی بتوانیم فضای بهتری را تجربه کنیم و این یک تسکین عالی برای همه کاربران می‌تواند باشد به‌ویژه جوانانی که دنیای خود را اغلب به دور از واقعیت‌ها و بر پایه توهمات بنا نهاده اند».
اما در پشت اینستاگرام و سایر شبکه‌های مجازی، مدل‌های تجاری فراوانی موجود است که نقش‌آفرینان آنها سودهای کلانی از این طریق کسب می‌کنند. اگر اینستاگرام تعداد لایک‌ها را در همه‌جا مخفی نگه دارد، معیارهای مهم دیگر برای شرکای تبلیغاتی بالقوه به راحتی پیشتر قابل مشاهده نخواهد بود در نتیجه آن مقایسه رقبا دشوارتر می‌شود و این تأثیر مستقیم بر دید و تصمیمات سرمایه‌گذاران و شرکت‌ها خواهد داشت. فلیشمن معتقد است که ستاره‌گان باید خود را بیش از شبکه‌های اجتماعی در رسانه‌های کلاسیک ثابت کنند. تبعید لایک‌ها در صورتی معنی می‌یابد که هیچ‌کس به اعداد و ارقام آنها دسترسی نداشته باشد. آرزو و تمایل روان‌شناسان برای کنترل و تغییرات بسیار زیاد است و از سوی دیگر، تغییر دادن تجارت‌های میلیون دالری هم در حال حاضر آسان به نظر نمی‌رسد. کارشناسان خاطرنشان می‌کنند که رسانه‌های اجتماعی تحت فشار عظیم اجتماعی هستند به همین خاطر سعی در مثبتی در ظاهر دارند. اگر دیگر هیچ فشاری برای محبوب شدن وجود نداشته باشد احتمالاً کاربران انگیزۀ بیشتری برای اشتراک‌گذاری عکس‌ها و ویدئوهای خود دارند، در واقع هر کجا رد پای پول یا محبوبیت کمرنگ‌تر شود احساسات واقعی‌تر و قابل اعتمادتری جریان خواهد داشت و البته ارزش محتوا به مراتب بیشتر حفظ خواهد شد.

اشتراک گذاري با دوستان :

Comments are closed.