روزنامۀ مـاندگار و آغاز سـال دهم

شنبه 18 حمل 1397/

روزنامۀ ماندگار به تاریخ ۱۷ حمل سال ۱۳۹۷، ۹ ساله‌گی‌اش را کامل کرد و این نخستین‌شماره در سال دهمِ نشراتی‌اش هست.
۹ سال کار و پیکار در ماندگار، بدون شک با تجربه‌هایِ تلخ و شیرینی همراه بوده است که می‌تواند برای همۀ ماندگاریان از اهمیتِ وافر برخوردار باشد. ورود ماندگار به دهمین سال نشراتی‌، به‌ساده‌گی میسر نشده است. تهدیدها، اخطارها، ارعاب‌ها و توقیف‌ها و محاکمه‌های غایبانه و نیمه‌صحراییِ حکومت در برابر این روزنامه، حکایت می‌کند که روزنامه‌نگاریِ هدفمند، انتقادی و روشن‌گرایانه در افغانستان با چه خطراتی همراه است و روزنامۀ ماندگار چه آزمون‌هایِ دشواری را پشتِ سر گذاشته و می‌گذارد. همین‌که این روزنامه توانسته به راهش ادامه دهد و زیر بارِ فشارها قامت خم نکند، کارِ بزرگی است. اما آن‌چه دردناک و قابل تذکر می‌‌نماید این‌‌که: همۀ این دشواری‌ها در شرایطی بوده که دولت و حکومت در افغانستان همواره از دموکراسی و آزادی بیان دم زده و حتا آزادی بیان و رسانه‌هایِ آزاد را یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهایِ خود ‌خوانده است.
روزنامۀ ماندگار در نُه سالی که گذشت، علاوه بر فشارها و تهدیدهایی که از سوی حکومت با آن‌ها مواجه بوده، حرکات و سیاست‌های تبعیض‌آمیزِ بسیاری را از نهادهای حمایت‌کننده از رسانه‌ها به شیوه‌های گوناگون تجربه کرده است. این رسانۀ نوشتاری با پیشه کردنِ روزنامه‌نگاری راستین و مردم‌محور، با بیانی تند و قلمی صریح، از مناسبات و زدوبندهایِ معامله‌گرانه پرهیز کرد و به سرمایه‌های معنویِ مردم و دعاهایِ خیرِ آنان بسنده نمود.
ماندگار ۹ سال در هیأتِ یک روزنامۀ انتقادی، به افشای نارسایی‌ها و بی‌عدالتی‌هایِ رایج در سیستم حکومت‌داری افغانستان پرداخت. ۹ سالِ تمام بر مبارزۀ فرهنگی با فساد اداری، تعصب قومی و جعل‌کاری‌های تاریخی و سیاسی تمرکز کرد. در این مدت اگر از یک‌طرف آماج حملات، دسیسه‌ها و تهدیدهای گوناگون قرار گرفت، از سوی دیگر اذهانِ تاریکِ بسیاری‌ها را روشن و وجدان‌های خوابیدۀ فراوانی را در درون و بیرونِ حکومت بیدار کرد.
۹ سالِ آزگار اعتراض کردن، نقد نوشتن و افشاسازیِ خیانت‌ها در افغانستانِ مبتلا به غم نان و جان، کارِ ساده‌یی نبوده و نیست؛ ماندگار و اهالی آن، این رشته را به نقد جوانی و محرومیت‌هایِ فراوان خریده و متقبل شده‌اند. از همین رهگذر، این رسانه در این نُه سال توانست در زمینه‌های سیاسی، اجتماعی، تاریخی و فرهنگی، ادبیات و سبکِ تازه‌یی را در روزنامه‌نگاری کشور خلق کند؛ ادبیاتی که مورد قبول و تقلیدِ جمعیتِ فراوانی از جوانان و دانشجویان قرار گرفته و با همکاری و همدلیِ آن‌ها روز به روز بالیدن گرفته است.
البته شکی نیست که ماندگار همانند هر رسانۀ دیگر نوشتاری، خالی از اشتباه و مبرا از عیب نبوده است. دست‌اندرکارانِ روزنامۀ ماندگار همواره توقعاتی فراتر و بالاتر از این‌ها از خود داشته و دارند، اما محدودیت‌های طبیعی و تحمیلی توامان اجازه نداده‌اند که این توقعات به‌طور کامل برآورده شوند.
اکنون که ماندگار سفرِ خود را بلاوقفه ادامه داده و به سالِ دهمِ آن عروج نموده، به عنوان مدیر مسؤول روزنامه بر خود لازم می‌بینم که به نماینده‌گی از همۀ دست‌اندرکاران و همچنین خواننده‌گانِ روزنامۀ ماندگار، از آقای احمدولی مسعود، صاحب‌امتیاز محترمِ این روزنامه سپاس‌گزاری کنم که این بنـای مستحکم را ۹ سال قبل با اخلاص و ارادۀ راسخ بنیـان گذاشتند و برای نکوداشت و نگهداشتِ آن در سخت‌ترین شرایط، از هیچ تلاش و ایثاری دریغ نکردند. این روزنامه در واقع امر، با استعانت از خداوند و تمسک به اهدافِ عالی و مردم‌پسندِ آقای مسعود، معترضِ همۀ زشتی‌ها و پلشتی‌ها در عرصۀ اجتماع و سیاست، و مُنادی وحدت و وفـاقِ ملی در همۀ بزنگاه‌های سیاسی بوده است.
ماندگار آرزو دارد که سالِ دهمِ فعالیتِ خویش را از نظر اخلاص و اراده، همانندِ سال‌های قبل در محور ارزش‌ها و آمالِ نیک مردم به‌سر برساند ولی از نظرِ فحوا و کیفیت، بیش از پیش به سمتِ کارِ معیاری و ژورنالیسمِ حرفه‌یی حرکت کند.

اشتراک گذاري با دوستان :

Comments are closed.