نباید لقمه‌یی بر دهن پاکستان باشیم

یک شنبه 3 حوت 1393/

ریاست جهوری، طی بیانیه‌یی بر شفاف بودن گفت‌وگوهای صلح تاکید کرده است و از تلاش‌های پاکستان برای گفت‌وگو با طالبان قدردانی نموده است. به تازه گی به نقل از طالبان گفته شده است که آن گروه بدون هیچ پیش شرطی برای گفت وگوهای صلح آماده اند که خود این نوع آماده گی طالبان سوال های زیادی را به همراه دارد اما تعاملات اخیر میان افغانستان و پاکستان تقریبا به چنین سوال هایی پاسخ نسبی می‌دهد. با توجه به واپسین بیانیۀ ریاست جمهوری و با توجه به اظهارات اخیر وزیر داخله پاکستان، به نظر میرسد که گام‌های کلانی میان پاکستان و افغانستان برداشته شده است.
مقام‌های پاکستانی اخیراً سفرهای پیهمی به افغانستان داشته‌اند و رابطه میان پاکستان و افغانستان بعد از شکل‌گیری دولت غنی و عبدالله بسیار نزدیک شده است. البته پیداست که در نحوۀ را بطه با پاکستان، اختلاف‌نظرهایی میان ریاست‌جمهوری و ریاست‌ اجرائیه وجود دارد؛ چنانکه همزمان با سفر راحل شریف کلان ترین مقام نظامی پاکستان به کابل داکتر عبدالله گفته بود که هیچ کشوری حق ندارد که سیاست خارجی افغانستان را وتو کند. اظهارات عبدالله بعد از آن مطرح شده بود که داکتر غنی به‌تازه‌گی ارسالِ کمک‌های تسلیحاتی هند به افغانستان را به دلیلِ نامعلومی به تعویق انداخته است و این همان چیزی‌ست که پاکستان می‌خواهد. به نظر میرسد که داکتر عبدالله این اقدام را با توجه به معاملات جدیدی که میان دولت افغانستان و پاکستان شکل یافته است را به وتوی سیاست خارجی تعبیر کرده باشد. با وجود چنین اختلاف نظر هایی اما هنوز گرمی رابطه میان کابل اسلام آباد، خورسندی های پاکستانی ها برانگیخته و سیاست مداران پاکستانی را ذوق زده کرده است. اما در افغانستان مردم نیتِ پاکستان در قبالِ افغانستان را درک کرده‌اند و می‌دانند که پاکستان تا زمانی که این کشور را به عنوان صوبۀ پنجمِ خود در کنترل نداشته باشد، به هیچ امتیاز دیگری دل خوش نمی‌کند. با این حساب، دولت افغانستان باید متوجه حرکاتِ خودش باشد و در نزدیکی با پاکستان، جانب احتیاط را به کار بندد. اما دیده می‌شود که آقای غنی زیاد مایل به شنیدنِ این حرف‌ها نیست و بیمِ آن می‌رود که رابطۀ بیش از حد گرمِ او با پاکستان، سبب سوختنِ افغانستان شود. مسلماً، کنار زدن هند و به آغوش گرفتن پاکستان، یک سیاستِ عاقلانه نیست و اعتماد مردم را نسبت به دولت به‌شدت کاهش می‌بخشد. حالا به نظر میرسد که پاکستانی ها تصمیم دارند که وارد فاز دوم بازی شوند و طالبان را هدایت بدهند که از روند صلح با دولت افغانستان استقبال کند. این سبب شده است تا ریاست جمهوری از پاکستان سپاسگذاری کند و تقریبا مشکلات را پایان یافته قلم داد نماید. بنابراین ما یک نکته را بارها گفتیم و بار دیگر هم می گوییم که دولت افغانستان به خصوص آقای غنی و عبدالله متوجه هر قدمشان در برابر پاکستان باشند. آقای غنی به خصوص باید متوجه باشد که فرصت ختاکردن شان زیاد است و نشود که در یک بازی خطرناک کشور را از دست بدهند. ما در حالی که از هر نوع اقدام جمهوری اسلامی پاکستان برای ثبات در افغانستان خوشبین می باشیم و سپاس گو هستیم اما باید متوجه باشیم که در این میدان بازی گول سیاست های محکم پاکستان را نخوریم. ما بارها نگرانی مان را در همین ستون مطرح کردیم و بار دیگر مطرح می کنیم متوجه سیاست‌های پاکستان باشند و نباید کاری کنند که کشور را دست بسته به دامن پاکستان بسپارند. زیرا با توجه به نزدیکی زیاد و عمیق با پاکستان و حتا ایجاد صلح یک شبه در این فرصت در افغانستان یک بار متوجه شویم که افغانستان به گونۀ اعلام‌ناشده‌ از موقعیتِ یک کشور مستقل، به یکی از ایالت‌های پاکستان تنزیل یافته است.

اشتراک گذاري با دوستان :