نخستین ریکورد شکنِ معلولِ افغانستان: معلولیت ناتوانی نیست

 ننگیالی عثمانی/ شنبه 28 حمل 1395/

mandegar-3لطف کرده در مورد یوسف نبی‌زاده معلومات دهید؟
یوسف نبی‌زاده شهروندِ معلولِ افغانستان و عضو تیم ملی پاور لفتینگ یا مردان آهنین است افغانستان است، در ولایت پنجشیر زاده شده است و مدت ۹ سال می‌شود در رشتۀ پاور لفتینگ یا مردان آهنین تمرین می‌کند، قبل از معلولیت در رشته‌های تکواندو و مشت‌زنی تمرین می‌کرد و در هردو رشته عضویت تیم ملی را نیز کسپ کرده بود، تقریباٌ ۲۰ سال است که ورزش می‌کند.
 گفتید قبل از معلولیت‌تان؛ یعنی قبلاٌ معلول نبودید چه حادثۀ بالای‌تان رخ داده است؟
در زمان سیاه طالبان مهاجر شدیم، وقتی دوباره به وطن برگشتیم، خانۀ‌مان تخریب شده بود، مصروف تعمیر خانه بودم، تقریباٌ از کار خسته شده و در کنار دیواری تکیه کرده بودم که ناگهان سقف خانه بالای پاهایم فروریخت از آن به بعد، فعالیتِ پاهایم را از دست دادم، و تقریباٌ ۶۰درصد معلول‌ام.
 چرا ورزش مردان پاورلفینگ را انتخاب کردید؟
بعد از این‌که معلول شدم، نتوانستم ورزش‌های رزمی را ادامه دهم، این کار مرا بسیار نگران ساخته بود، همیشه تلاش داشتم ورزش کنم، دوستانم همه به این باور بودند که دیگر ورزش کرده نمی‌توانم،اما من امیدم را از دست ندادم، باور دوستانم مرا بیشتر به کنجکاوی برای پیدا کردنِ راهی به‌خاطر ادامۀ ورزش می‌ساخت، روزی یکی از دوستانم مرا به فدراسیون پاراالمپیک معرفی کرد و بنابر لزوم دید استادان این فدراسیون و وضعیت جسمی خودمبود که باید ورزش مردان آهنین را فرا می‌گرفتم.
 در این رشته چه کسانی بیشتر با شما همکاری کرد؟
مردان آهنین را تحت نظر خواجه فرید صدیقی آغاز کردم و تا به حال هم افتخار شاگردی‌شان را دارم، گرچه بعد از فراگرفتن دوبارۀ ورزش دوستان زیاد مرا تشویق کردند، اما استاد صدیقی بیشترین تلاش را در این قسمت با من انجام داده‌اند که همیشه سپاس‌گزارشان می‌مانم.
 شما اولین معلولی هستید که برای نخستین‌بار در سطح جهان با ویلچر معلولان توانستید موتر کاستر را کَش کنید، چگونه در این مورد فکر کردید؟
نخستین‌بار این نظر را استاد خواجه فرید صدیقی این برایم داد، فکر می‌کردم این‌کار برای منی که معلول هستم ناممکن است، اما او برایم انگیزۀ بیشتر دادو مرا بیشتر تشویق کرد، روزبه‌روز به این باور می‌رسیدم که این کار را می توانم که بلاخره موفق نیز شدم.
 در مورد دست‌آوردهایتان معلومات بدهید، چه دست‌آوردهای تا به حال داشته‌اید؟
۵ مدال طلا را از داخل کشور به دست آورده‌ام، ۱ مدال افتخاری از کوریای جنوبی دارم و سند کمربند سیاه دانه یک،از دست آوردهای قبل از معلولیتم می‌باشد، همچنان ریکورد آخرم هم این‌که اولین معلول در جهان هستم که در رشتۀ مردان آهنین و در قسمت کَش کردن موتر کاستر موفق شدم و نیز در مسابقات ۲۰۱۶ برازیل که چند ماه بعد برگزار خواهد شد نامزد هستم.
 برنامه‌های آیندۀورزشی‌تان چیست؟
در حال حاضر تصمیمم بر این است تا ریکوردِ بالاتری را به نام خود رقم بزنم، یعنی تمرین‌هایم را در قسمت کَش کردن موتر ۳۰۳ آغاز کرده‌ام. همچنان قرار است یک ماه بعد مسابقۀ دیگری نیز در قسمت بِنچ پرس با اشخاص غیر معلول در وزن ۱۵۰ کیلو گرام داشته باشم.
 خواست‌تان از دولت و کمیتۀ ملی المپیک چیست؟
از دولت و تاجران ملی می‌خواهم تا بالای ورزش به‌ویژه ورزشِ معلولان سرمایه‌گذاری کنند، مشکلات اقتصادی هموطنان زیاد ما را زیر فشار قرار داده است،چهار سفر ورزشی‌ام در جریان دو سال قبل به دلایل اقتصادی لغو شد و خودم در جریان هشت ماه تمرینِ کَش کردن موتر کاستر، روزانه ۳۰۰ افغانی را برای کرایه موتر از جیب شخصی‌ام پرداخت می‌کردم که این وضعیت مرام خیلی تحت فشار قرار داد.
 پیام‌تان برای معلولان کشور چیست؟
از معلولین کشور می‌خواهم تا به توانایی خود باور پیدا کنند، معلولیت به معنی تانوانی نیست، اگر آرام و قرار بنشینیم،پیام “معلولیت ناتوانی‌ست” را به مردم القا می‌کنیم، معلولین مانند افرا دیگر جامعه می‌توانند کار کنند، ورزش کنند و برای کشور افتخار کسپ کند.

اشتراک گذاري با دوستان :

Comments are closed.