احمد مسعود: طالبان به هیچ تعهد خود به غیرقرارداد خود با آمریکا عمل نکردهاند.
گزارشگر:رسول خان امین/ دو شنبه 12 قوس 1397 - ۱۲ قوس ۱۳۹۷
بخش پنجـم/
علایم ترس از سخنرانی
نفسکشیدن عمیق اما بیرمق، سرخشدن چهره، ضربان تند و بیش از حدّ قلب، لرزش، خشکشدن دهن، خشکشدن لبها و عرقکردن، همه از علایم ترس از سخنرانی اند.
برای اینکه بتوان رفتاری را کنترل نمود و یا راهحلی برای مشکل ارایه داد، لازم است در ابتدا منشاء و دلیل بهوجود آمدنِ آن را بررسی کرد. مانند داکتری که قبل از تجویز دارو ابتدا علایم و نشانههای بیماری را شناسایی کرده و دلیل بهوجود آمدن آن را بررسی میکند تا با توجه به آنها بهترین درمان را برای بیمار خود در نظر بگیرد، ما هم قبل از اینکه نحوۀ کنترل ترس و مدیریتِ مؤثر آن را توضیح دهیم، لازم است ابتدا دلایل بهوجود آمدن اضطراب و ترس از صحبتکردن در میان عموم و بهخصوص ترس از سخنرانی را بررسی کنیم تا با آگاهی از آنها در صورت لزوم بتوانیم واکنش مناسبی داشته باشیم.
مهمترین دلایل بهوجود آمدن ترس:
۱٫ عدم آمادهگی؛
۲٫ ترس از موقعیت جدید؛
۳٫ ترس از بیتوجهی مخاطب؛
۴٫ ترس از اینکه چیزی را فراموش کنید؛
۵٫ ترس از اینکه عصبی به نظر برسید؛
۶٫ ترس به علت مقایسۀ خود با دیگران؛
۷٫ ترس از عادات تنفس نامناسب؛
۸٫ ترس از قضاوت مخاطبان؛
۹٫ ترس بهدلیل پوشیدن لباسهای ناراحت؛
۱۰٫ ترس از ضایع شدن نزد مخاطب.
۱٫ عدم آمادهگی: این نوع ترس هیچ چاره ندارد و هیچکس هم نمیتواند راهحلی برای این مشکل ارایه نماید. اگر مانند دانشآموزانی هستید که تمام درسهای خود را به شب امتحان موکول میکنند و روز بعد هم به امید معجزهیی به امتحان میروند، خوب احتمالاً این نوع اضطراب را خوب درک میکنید یا مانند دانشآموزی که کارخانهگی خود را انجام نداده و روز بعد از ترس اینکه نکند استاد از او بپرسد، لحظات پُرتنشی را تجربه میکند. در این صورت فقط باید خودتان را سرزنش کنید و مسؤولیت و عواقب آن را صد درصد بپذیرید. یکی از مهمترین دلایل ترس از سخنرانی، عدم آمادهگی است. البته منظور ما آمادهگی و مهیا شدن در کُل قسمتهای فرآیند سخنرانی است. اگر شما هدف سخنرانی خود را مشخص کردهاید، مخاطبان خود را میشناسید. موضوعتان را با دقت و علاقه و متناسب با شنوندهگانتان انتخاب کردهاید، دانش کافی در خصوص آن دارید، متن سخنرانی خود را اصولی طراحی و تمرین کردهاید، برای چالشهای احتمالی روز سخنرانی از قبل برنامهریزی نمودهاید، شروع جذابی را برای آغاز سخنانتان در نظر گرفته و آن را چندین بار تمرین کردهاید، به هیچ عنوان جای نگرانی وجود ندارد؛ زیرا نتیجهیی جز موفقیت در انتظارتان نیست. ممکن است با خود بگویید با اینکه فرایند آمادهسازی را بهطور کامل انجام دادهاید، بازهم دلشوره و اضطراب دارید. بلی! حق با شماست کمی دلشوره یا اضطراب که بهتر است آن را هیجان بنامیم، همیشه باقی میماند و اتفاقاً باید همیشه باشد؛ زیرا جنسش مخرب نیست. این شما هستید که باید این هیجان و انرژی را به نفع خود به کار ببرید و با کمک آن به اجرای خود اشتیاق و هیجان دهید تا بتوانید در ذهن و قلب مخاطب نفوذ کنید.
۲٫ ترس از موقعیتِ جدید: قصۀ اولین روز مکتب شاید برای خیلی از شما آشنا باشد. روز بزرگی که برای بیشترِ ما توأم با ترس و هیجان بود؛ ترس از آدمهای جدید و موقعیتی متفاوت، و یا اولین روز کار در اداره و یا شرکت جدید، اولین روز آشنایی با همسرتان، اولین روز ورود به دانشگاه. اولینها همیشه توأم با کمی اضطراب و استرس است.
Comments are closed.