از حرف تا عمل؛ «گروه طالبان عامل درجه‌اول تلفات غیر نظامی در افغانستان»

نویسنده:عبدالقادر فقیرزاده ۵ اسد ۱۴۰۰

 

گروه طالبان گزارش نمایندگی سیاسی سازمان ملل در کابل- یوناما-را مبنی بر این‌که این‌گروه عاملان درجه‌اول تلفات غیر نظامیان در کشور اند، رد کرده و آن‌را «یک‌طرفه و بدور از حقیقت» خوانده‌اند.

دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل در افغانستان – یوناما- در گزارش تازهٔ خود، تلفات غیر نظامیان را در نیمهٔ اول سال ۲۰۲۱ میلادی در مقایسه با ۱۳ سال گذشته بی‌سابقه خوانده است و همچنان می‌گوید که این رقم نسبت به زمان مشابه سال ۲۰۲۰ میلادی، ۴۷ درصد افزایش یافته است. این نهاد همچنان تأکید می‌کند که این روند از دو ماه بدینسو، با آغاز خروج نیروهای خارجی از افغانستان و افزایش حملات تهاجمی طالبان در سراسر کشور، سیر صعودی داشته است.

براساس گزارش یوناما، در شش ماه گذشته ۵هزار و ۱۸۳ نفر غیر نظامیان و شهروندان عادی کشور کشته و زخمی شده‌اند که مخالفان دولت عامل ۶۴ درصد تلفات غیر نظامیان است که از این میان، طالبان عامل ۳۹ درصد این تلفات بوده‌اند.

اما؛ ذبیح‌الله مجاهد، سخن‌گوی گروه طالبان با نشر اعلامیه‌ی گفته است که این‌گروه در شش ماه اخیر در هیچ‌جا مردم ملکی را تلف نکرده اند و حملاتی را که در آن احتمال تلفات مردم ملکی باشد را انجام نداده‌اند. این‌گروه همچنان مدعی اند که؛ «کسی ثابت نمی‌تواند که مجاهدین امارت اسلامی مردم ملکی را هدف قرارداده باشند، خانه‌ی را تخریب کرده باشند و یا زیان دیگری به مردم ملکی رسانده باشند.»

این‌گروه همچنان ادعای خشونت‌ها در قندهار و غزنی را پروپاگندا عنوان می‌کنند و گفته‌اند که؛ «در بعضی مناطق راپورهای کاذب تلفات ملکی پخش شد، مثلا در سپین بولدک(قندهار) و مالستان(غزنی) که هیچ واقعیت نداشت و دسیسه‌ی برای خدشه‌دار ساختن اذهان مردم بود.»

این ادعاها در حالی از سوی گروه طالبان مطرح می‌شود که از حدود دو ماه بدینسو حملات تهاجمی گروه طالبان بر پاسگاه‌ها، شهرستان‌ها و مناطق آسیب‌پذیر کشور تشدید یافته است که در نتیجه صدها غیر نظامی به شکل مرموز به قتل رسیده‌اند، هزاران خانواده بیجا شده و به صدها هزار انسان آواره و متأثر شده‌اند.

در واپسین رویداد، بر بنیاد گزارش ها طالبان هفته‌ی پیش با تصرف دوباره‌ی ولسوالی مالستان ولایت غزنی، شماری زیادی از غیرنظامیان را به قتل رسانده وهزاران خانواده آواره شدند. شورای مردمی این ولسوالی طی نشست مطبوعاتی در ۳- اسد ۱۴۰۰هـ. گفتند که بعد از تصرف مجدد این ولسوالی، طالبان«اقدام به قتل مردم» کردند و ۴۰ غیر نظامی را کشته و سه‌هزار خانواده آواره شدند.

در رویداد پیش‌تر از آن؛ گروه طالبان توانستند طی حمله‌ی گسترده برخی از ولسوالی‌های ولایت قندهار را به تصرف خود درآورند. دیده‌بان حقوق بشر گزارش داده است که طالبان با تسلط بر ولسوالی‌های قندهار، صدها تن از ساکنان این ولسوالی‌ها را به اتهام همکاری با دولت بازداشت کرده‌اند. به گفته‌ی این نهاد، گروه طالبان برخی از بازداشت شده‌گان را، از جمله بستگان مقامات دولتی، اعضای پلیس و ارتش را کشته‌اند. با تصرف کامل بندرگاه سپین بولدک(قندهار) را که افغانستان را با کشور پاکستان وصل می‌کند، توسط این‌گروه، گزارش‌ها و روایت‌های وحشت‌ناکی حاکی از عملکرد خلاف موازین انسانی و دساتیر اخلاقی آنان با باشنده‌گان محل به دسترس رسانه‌های جمعی قرار گرفته است. وزارت داخله‌ی کشور ادعا کرده است که گروه طالبان با تسلط شان در شهرک سپین بولدک، در حدود ۴۰۰ غیر نظامی را از خانه‌های شان بیرون کرده و بیش از ۱۰۰ تن از آنها که بیشتر شان متعلق به قوم «اچکزی» بوده، کشته‌اند. گفته می‌شود که این قتل‌ها به اتهام ارتباط یا نزدیکی با جنرال عبدالرازق فرمانده پیشین قندهار هدف قرار گرفته‌اند.

واقعیت امر این است که؛ طالبان با استفاده از راهبر «زمین سوخته» و مدیریت ارعاب، در پی از بین بردن تمامی منابع و امکانات و داشته‌های مادی-معنوی در دسترس نیروی طرف مقابل هستند. از سلاخی نیروهای انسانی گرفته تا کوچ اجباری و تخریب زیرساخت‌ها و تأسیسات عام المنفعه و فراهم‌آوری زمینه‌های هرچه بیشتری خشونت‌ها و همچنان ترورهای مبهم برای ایجاد ترس، از مؤلفه‌های اساسی این استراتیژی است.

در واپسین روزها ضریب خشونت‌ها چند برابر شده است. آنگونه که گزارش ها، ویدیوها و اسناد نشان می دهد، جنگ‌جویان طالبان به هر منطقه‌ی که رفتند، مکان‌های عام المنفعه را ویران کردند، ساختمان‌ها و شاهراه‌ها را تخریب کردند، پُل و پُلچک‌ها را انفجار دادند و مردم را مجبور به ترک خانه‌های شان کردند، که سیل از آواره‌گان را در سرتاسر کشور شاهد هستیم.

این عملکرد طالبان که استوار بر این راهبرد و تئوریزه زمین سوخته طرح‌ریزی شده است، نشان می‌دهد که طالبان یک چنین اعمال را به شکل بسیار سازمان یافته و هدفمند انجام می دهند.

اعمال اخیر طالبان نشان می دهد که این گروه طالبان هیچ‌گاه حتی به کرامت انسانی حفظ اسرا و مردمان ملکلی و اصول اخلاقی جنگ پابند نبوده و تعهد شان را در عمل به شکل منفی آن آشکار ساختند. بنابراین با سفید-سفید گفتن نمی‌شود که سیاهی‌ها، لکه‌ها و اتهام‌ها را پاک کرد. طالبان باید مصداق گفتار در عمل عینیت پیداکند تا زمینه‌های اعتماد، رفاه و آسایش اجتماعی ایجاد گردد. با سیاست و استراتیژی‌ای که گروه طالبان در برابر مردم افغانستان در عرصه‌های نظامی و سیاسی به پیش گرفته‌اند، خشونت ها افزایش یافته و گزرش سازمان ملل را درست ثابت می کند. اگر یک چنین گزارش ها برای طالبان اهمیت دارد باید این گروه در ماهیت منشی و رفتاری شان بر بنیاد شریعت و قانون عمل کنند. با دروغ پینداشتن گزارش سازمان ملل طالبان نمی توانند بر روی واقعیت ها پرده اندازند.

 

اشتراک گذاري با دوستان :

Comments are closed.