شرایط دشوار و نیاز حمایت از نیروهای امنیتی

نویسنده:بابک عسکری ۱۱ اسد ۱۴۰۰

 

در حالی که جنگ با گسترده گی تمام در کشور دمار از روزگار مردم دراورده است، حمایت‌های مردمی از نیروهای امنیتی در سراسر کشور ادامه دارد. در همین حال رییس جمهور غنی و نیز محمد اسماعیل خان از رهبران جهادی افغانستان دیروز به شکل جداگانه خواهان بسج ملی مردم در حمایت از نیروهای امنیتی و ورود به میدان جنگ در برابر طالبان شده اند.

نیروهای امنیتی افغانستان در طی بیست سال گذشته شکل گرفته اند و به عنوان یک نیروی مشروع دولتی در برابر نابسامانی‌ها عمل می‌کنند و مردم آن را درک کرده اند. از این رو، یکی از اقدام‌های پسندیده‌ای که از چندی به این‌سو در کشور به مشاهده می‌رسد، حمایت گسترده از نیروهای دفاعی و امنیتی کشور می‌باشد. در دو ماه اخیر دیده شده است که فعالین جامعه مدنی و شماری از نمایندگان مردم در پارلمان و هم‌چنین دست‌اندرکاران برخی از رسانه‌های جمعی، با پوشیدن یونیفورم نیروهای امنیتی و دفاعی کشور، از این نیروها اعلام حمایت کردند. در این میان اهدای شاخه‌های گل از سوی فعالین جامعه مدنی در هرات، غور و برخی ولایت های دیگر و به‌ویژه از سوی افراد دارای معلولیت قابل توجه بود. حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی یکی از مسوولیت‌های اخلاقی است که خوشبختانه جامعه اکنون متوجه آن شده است. نمی‌توان انکار کرد که اگر امنیت نسبی در این سرزمین وجود دارد، از برکت فداکاری‌های نیروهای امنیتی و دفاعی کشور می‌باشد. این نیروها با بذل جان خویش در برابر تحرکات امنیت شکنانه به مقابله پرداخته و امنیت را در جامعه تامین می‌کنند تا مردم با خاطر آسوده زندگی خویش را ادامه داده و از زندگی خویش لذت ببرند.

شکی نیست که وضعیت امنیتی آن‌گونه که باید و شاید نیست و مردم ساکن در سرزمین افغانستان در یک وضعیت امنیتی آرمانی زندگی نمی‌کنند. اما نمی‌توان همین امنیت نسبی را نادیده گرفت که با فداکاری نیروهای امنیتی و دفاعی این سرزمین به‌دست آمده است. با توجه به این‌که از آغاز سال جدید مالی تمامی مسوولیت‌های امنیتی به شمول مدیریت و اجرای عملیات‌های تامین امنیت به عهده نیروهای داخلی افغانستان قرار گرفته است، حمایت و پشتیبانی از نیروهای امنیتی و قدرشناسی از جانبازی‌ها و فداکاری‌های این نیروها نقش بسیار جدی می‌تواند در بهتر شدن وضعیت امنیتی و دلگرم شدن نیروهای امنیتی به تامین بهتر امنیت در کشور داشته باشد.

یکی از خلاهای بسیار جدی که در گذشته احساس می‌گردید، بی‌توجهی به کارکرد نیروهای امنیتی و دفاعی کشور بود. حتی در سازوکاری که در خصوص نگرش و نگاه به نیروهای امنیتی و دفاعی و عملکرد این نیروها از سوی دولت ایجاد شده بود، محدودیت‌هایی در عملیات‌های این نیروها ایجاد شده بود. آقای کرزی رییس‌جمهور سابق افغانستان دستور داده بود که از به کارگیری سلاح‌های سنگین در مقابله با نیروهای مسلح مخالف دولت خودداری شود. دلیل آقای کرزی این بود که در استفاده از سلاح‌های سنگین خسارت و تلفات ممکن است متوجه غیرنظامیان شود. این موضوع سبب شده بود تا قدرت تهاجمی و تخریبی نیروهای امنیتی و دفاعی در تقابل با مخالفان مسلح دولت تحت تاثیر قرار گیرد. از سوی دیگر برادر خوانده شدن کسانی‌که در قالب گروه‌های مسلح مخالف دولت عملیات‌های انتحاری را سازمان‌دهی و رهبری می‌کردند از سوی رهبری دولت، سبب می‌گردید تا بر روحیه نیروهای امنیتی و دفاعی کشور تاثیر منفی بگذارد.

به‌نظر می‌رسد یکی از نکات مثبتی که به‌عنوان اثر اجتماعی تغییر دولت در افغانستان قابل احساس و درک می‌باشد، همین تغییر نگرشی است که نسبت به نیروهای امنیتی و دفاعی کشور به میان آمده است. از یک‌سو گفته می‌شود که محدودیت در عملیات این نیروها نسبت به استفاده از سلاح‌های سنگین رفع شده است و از سوی دیگر دیده می‌شود از سوی مردم نیز کوشش می‌شود تا قدرشناسانه نسبت به این نیروها برخورد صورت گیرد. در پیشنهادی که اخیرا در خصوص حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی مطرح شده است، نکات خوبی مورد اشاره قرار گرفته است. احترام‌گذاری به نیروهای امنیتی و قدرشناسی نسبت به این نیروها باید به‌عنوان یک بخش از فرهنگ و عنعنات حاکم بر جامعه در آید.

نیروهای امنیتی و دفاعی کشور پس از انتقال کامل مسوولیت‌های امنیتی از نیروهای بین‌المللی به نیروهای داخلی افغانستان، به اثبات رسانده‌اند که می‌توانند امنیت این کشور را به خوبی تامین کنند. با این‌که تلاش زیادی از سوی نیروهای مسلح مخالف دولت صورت گرفت تا هم زمان با به عهده گرفتن تمامی مسوولیت‌های امنیتی از سوی نیروهای بین‌المللی به نیروهای داخلی، تحرکات خویش را در قالب سازمان‌دهی عملیات‌های انتحاری، انفجار، گروهی و کارگذاری ماین‌های کنار جاده افزایش بدهند، اما دیده شد که نیروهای امنیتی و دفاعی کشور به خوبی توانستند با این تحرکات مقابله کرده و اثرات منفی تشدید تحرکات از سوی مخالفان مسلح دولت را کاهش دهند. به‌نظر می‌رسد حمایت مردمی و گسترده‌تر شدن این حمایت‌ها از این نیروها می‌تواند در تثبیت برتری نیروهای امنیتی و دفاعی کشور از نظر روانی و عملیاتی بر مخالفان مسلح دولت موثر شده و به تبع آن مردم نیز از وضعیت بهتر امنیتی برخوردار شوند. از این‌رو می‌توان گفت که با توجه به این‌که نتیجه حمایت مردم از نیروهای امنیتی و دفاعی دوباره در قالب بهره‌مند شدن از امنیت به خود مردم بر می‌گردد، مصلحت عمومی نیز ایجاب می‌کند که در جامعه از نیروهای امنیتی و دفاعی به‌صورت جدی حمایت شود.

اشتراک گذاري با دوستان :

Comments are closed.