حملۀ انتحاریِ دو روز پیش و چند نکتۀ تأمل‌برانگیز

مسعود حسینی/

تفنگ بر شانه‌ام بود و در محل پهره‌داری ایستاده بودم. یک بایسکل‌سوار آمد و گفت که یک موتر پرادو را دیدم پلیت ندارد و سراسیمه این‌طرف و آن‌طرف می‌رود، شاید انتحاری باشد!… گپ بایسکل‌سوار را جدی گرفتم. تفنگم را از شانه پایین کرده و به حالت آماده‌باش روی دست گرفتم. پنج تا شش دقیقه بعد، زمانی که بایسکل‌سوار راهش را گرفت و رفت، یک موتر پرادو به طرفِ ما آمد. متوجه شدم که موتر پلیت ندارد و به‌طور مشکوک به طرفِ ما روان است. اشاره کردم که توقف کند، اما توقف نکرد و به سوی ما با سرعت بیشتر در حرکت شد. مطمین شدم که این موتر، موتر انتحاری است. پیش از آن که به من نزدیک شود، سر رانندۀ موتر را نشانه گرفتم و شلیک کردم!… نزدیک که رفتیم، دیدیم موتر از مواد انفجاری پُر بوده است.
جمله های بالا از زبان یکی از محافظان دفتر شورای عالی صلح افغانستان نقل شده است. این محافظ، روز یک شنبه / ۶ حوت ۱۳۹۱، در دفتر شورای عالی صلح واقع شهر نو کابل پهره‌دار بوده است. آن‌گونه که محافظ دفتر شورای عالی صلح می‌گوید، یک بایسکل‌سوار می‌آید و او را از وجود یک موتر مشکوک در نزدیکیِ این دفتر باخبر می‌سازد.
این داستان کوتاه، حاوی چند نکتۀ مهم و تأمل‌برانگیز است: یکی، همکاری مردم با نیروهای امنیتی در امر مبارزه با تروریسم و دهشت‌افگنی؛ دوم، هوشیاری و بیداری محافظ دفتر شورای عالی صلح؛ و سوم، حملۀ تروریستان و هراس‌افگنان بر شورای عالی صلح.
همکاری مردم با نیروهای امنیتی
همکاری مردم با نیروهای امنیتی از اهمیت زیادی برخوردار است. این امر اگر از یک‌سو به معنای هوشیاری و بیداری مردم نسبت به اوضاع و احوال کشور پنداشته می‌شود، از سوی دیگر به معنای انزجار مردم نسبت به تروریستان و هراس‌افگنان نیز می‌باشد. هم‌چنان همکاری مردم با نیروهای امنیتی را می‌توان به افزایش میزان محبوبیت و اعتماد مردم نسبت به این نیروها پیوند داد و به این نتیجه‌گیری دست یافت که مردم شریف افغانستان با وجود تمامی تبلیغات عوام‌فریبانه‌یی که شورشیان طالب و دیگر گروه‌های هراس‌افگن در ضدیت با نظام به‌راه انداخته‌اند، از دولت به گونۀ اعم و از نیروهای امنیتی کشور به صورت اخص، حمایت و پشتیابی می‌کنند و نسبت به این نیروها اعتماد و اطمینان دارند.
هوشیاری نیروهای امنیتی
هوشیاری نیروهای امنیتی که در داستان کوتاه بالا به طرز تحسین‌بر‌انگیزی تبلور یافته است، می‌تواند مایۀ بسا امیدواری برای دولت و مردم افغانستان باشد. نیروهای امنیتی افغانستان در وضعیت پیچیده و حساسی به اجرای مأموریت می‌پردازند. آن‌ها هم‌زمان با این‌که در حال آموزش و تمرین هستند، با تروریستان و گروه‌های هراس‌افگن که به دیکته و دستور سازمان‌های استخباراتیِ منطقه مشغول جنگ در افغانستان‌ هستند، به گونۀ جدی مبارزه‌ می‌کنند و در این راه قربانی‌های زیادی می‌دهند.

اشتراک گذاري با دوستان :

Comments are closed.