در حاشیۀ ۲۶ دلو؛ شکست قشون سرخ و پیروزی مجاهدین

دوشنبه 27 دلو 1393/

تحقق عدالت اجتماعی و سیاسی، از اهداف بزرگ جهاد افغانستان می‌باشد:
۲۶ دلو، روز پیـروزی ارادۀ یک ملت در مقابل بزرگترین قدرتِ مسلحِ جهان را برای ملت افغانستان، به‌خصوص جهادگران راه خدا، آزادی، استقلال و عدالت مبارک‌باد می‌گویم. خداوند هر ساعت و روزی را که این ایثارگران در دفاع از وطن، دین و مردم سپری mnandegar-3کرده‌اند، برای‌شان اجر عظیم عنایت فرماید و آنانی که امروز با ما نیستند و با شهادت به ابدیت پیوسته‌اند، به مقام بلند آن‌جهانی برساند.
جهاد مردم افغانستان ماندگارترین پدیدۀ سراسر تاریخ کشور را تشکیل می‌دهد. هیچ انقلابی به مقیاس بزرگی جهاد افغانستان در طول تاریخِ ما به وقوع نپیوسته و این خود بزرگترین پیوند ملی میان همۀ اقوام کشور و هویت جمعی و ملیِ ما را به نمایش گذاشت.
روی‌هم‌رفته، هیچ انقلابی را در جهان سراغ نداریم که کمی‌ها و کاستی‌ها و خشونت‌ها و خون‌ریزی در آن صورت نگرفته باشد. انقلاب امریکا تا فرانسه تا هند و هر انقلابِ بزرگی که در طول تاریخ بشریت ماندگار اند، اما در فرجام این ملت‌ها بوده‌اند که به قربانیان خویش احترام گذاشتند و روز پیروزی خویش را منحیث روز تاریخی و ملی به تجلیل گرفتند. انقلاب و جهاد افغانستان قطعاً نمی‌تواند از این امر مستثنا باشد.
این‌که وارثان جهاد و انقلاب با این داعیۀ بزرگ چه کردند، فصل دیگری از تاریخ را می‌سازد که گاهی حتا با اصل و اهداف انقلاب در تعارض می‌باشد. اما متن انقلاب و جهاد افغانستان متنِ درشت، بزرگ، عریض و طویل و پرمعنی می‌باشد که با هیچ تلاشی نمی‌شود آن را محو کرد. کسانی، حلقاتی و گروهایی که آگاهانه و یا ناآگاهانه با محک قرار دادنِ اعمال چند مجاهد نامدار و یا بی‌نام سعی داشته‌اند تا ماهیت و محتوای جهاد را بدنام سازند، شکی نیست که تا جایی هم تأثیرگذار بوده است؛ اما حقانیت جهاد همانی‌ست که فرد فرد افغانستان به آن مباهات دارند و بزرگترین فصل تاریخی ما را می‌سازد که همچو مثالی در تاریخ نداریم و نخواهیم داشت.
آنانی که جهاد مردم افغانستان را به امریکایی و طالبانی و القاعده و شاید هم پس از این به داعش هم‌ردیف سازند و برچسپ زنند، به رستاخیز مردم ما توهین روا می‌دارند، زیرا این‌همه اتهامات با روح مبارزات آزادی‌خواهانۀ مردم افغانستان و ایمان مذهبی‌شان منافات دارد. زمانی جهاد با دستان خالی از میان مردم از عامی تا عالم تا روشن‌فکر، زن، مرد، پیر و جوانِ کشور آغاز گردید که نه از امریکایی خبری بود، نه از طالب حرفی، و القاعده حتا متولد نشده بود.
در حقانیتِ جهاد مردم افغانستان، کسانی که در دل جهاد در سنگرهای مبارزات‌شان مقاومت کردند، در خطوط مقدم جبهه جان باختند، از وطن، دین، مردم و عزتِ این سرزمین دفاع نموده‌اند، پرمشقت‌ترین زنده‌گی را تجربه کردند، قربانی دادند و تا قلۀ پیروزی بلند کردند و رسانیدندـ هیچ شکی نیست و افتخار همیشه‌گی و تاریخی این سرزمین می‌باشند. اما مرحلۀ پس از پیروزی و دولت‌داری رهبران جهادی ـ سیاسی و حوادث ناشی از آن، کاملاً یک بحث جداگانه می‌باشدـ که باید به آن پرداخت.
بُعد سیاسی جهاد و مقاومت مردم افغانستان قطعاً باید مورد تحلیل، ارزیابی و نقد قرار گیرد تا به نسل امروز و فردای کشور روشن گردد که پس از پیروزی، کجای کار خطا گردید. با این راهکار است که می‌توانیم تاریخ جهاد افغانستان را روشن سازیم و به حیث ماندگارترین برهۀ تاریخ کشور، به حافظۀ ملی آینده‌گان بسپاریم.
نقطۀ عطف در اهداف جهاد و مقاومت مردم افغانستان در پهلوی ادای فریضۀ دینی، مسوولیت ملی و وجیبۀ وطنی، تحقق داعیۀ بزرگ رسیدن به مرحلۀ گذار از بی‌عدالتیِ تاریخی به تحقق عدالت اجتماعی و سیاسی می‌باشد، که امروز باید تحقق یابد.

احمد ولی مسعود
رییس عمومی بنیاد شهید مسعود

اشتراک گذاري با دوستان :