دیدگاه نخبه‌گان در کنفـرانـس آجنـدای ملـی

/

شنبه ۱۶ جوزا ۱۳۹۴

 

mnandegar-3بخش هفتم و پایانی
یادداشت: «افغانستان به کدام مسیر روان است»، عنوان نشست جمع بزرگی از نخبه‌گان کشور پیرامون وضعیت نگران‌کنندۀ جاری بود که روز دوشنبۀ هفتۀ گذشته (۴ جوزا) از طرف کنفرانس آجندای ملی در کابل برگزار گردید.
در این نشست، نخبه‎‏گان سیاسی و تحلیل‌گران، ۹ ماهه‌گی دولت وحدت ملی را به نقد و بررسی گرفتند و نگرانی‌های خود را از ناحیۀ بازی کلان و پروژۀ بزرگ، موج افراط‌گرایی، پدیدۀ نوظهور داعش، نقش آی‌اس‌آی و موقعیت نامعلوم افغانستان ابراز داشتند. نقش برجستۀ نخبه‌گان کشور در معادلات جاری نیز مورد گفتمان قرار گرفت.
اشتراک‌کننده‌گان این کنفرانس ضمن تأکید بر تقویت نظام اما تغییرات در نحوۀ حکومت‌داری، تطبیق مو به موی تفاهم‌نامه اما دعوتِ لویه جرگۀ اضطراری در مدت شش‌ماه، به ضرورتِ تهیۀ یک استراتژی مدونِ ملی در چارچوب آجندای ملی، سرتاسری ساختنِ کنفرانس‌های دایم‌الفعال آجندای ملی، تشخیص مشکلات و یافتن راه حل‌ها و سایر مسایل ملی پرداختند.
اینک دیدگاه‌های مطرح شده توسط نخبه‌گان این کنفرانس را می‌خوانید:
استاد رافع: با ابراز تشکری از جناب احمد ولی مسعود به‌خاطر برگزاری این کنفرانس، یک پشنهاد دارم که بررسی دست‌آوردها، مشکلات، جنجال‌ها و تمام کارکردهای که حکومت وحدت ملی در عمر۹ ماهه خود انجام داده، باید بررسی شود؛ حکومت وحدت ملی در ۹ ماهِ عمر خود نه دست‌آوردی دارد و نه هم کدام سهولتی را برای مردم آورده است.
انتقال جنگ به سمت شمال و عاجز ماندن از مدیریت جنگ در شمال، مثال خوبی از مشکلات بی‌مدیریتی حکومت‌وحدت ملی می‌تواند باشد، حکومت وحدت ملی در ۹ماه نتوانست یک کابینه تخصصی را معرفی کند. آنچه که در تشکیل حکومت وحدت ملی فعلی قرار دارد، زمین تا آسمان فرق می‌کند.
روی امضأ‌ی توافق‌نامه امنیتی با پاکستان باید یگویم که اگر ملت از این مسأله آگاه نمی‌شد در نزد سران حکومت یک دست‌آورد بود، وقتی مردم در مقابل شان ایستادندحالا این موضوع را بالای یک‌دیگر خود می‎‌‌اندازند.
یکی از علمأی اسلام می‌فرماید: هرگاه امور یک کشور به غیر اهل آن سپرده شود منتظر بی ثباتی در آن کشور باشید و امروز این مشکلات که در حکومت وحدت ملی وجود دارد؛ عدم مدیریت اساسی، نبود همآهنگی در بین رهبران حکومت وحدت ملی و عدم هم‌دیگرپذیری،باعث چالش‌های فعلی در داخل نظام حکومت وحدت ملی شده است.
راه حل این است که در قسمت حل مشکلات باید با دو رهبر حکومت وحدت ملی همکار باشیمو در مهار ساختن مشکلات مردم هردو رهبر دولت وحدت ملی را متوجه بسازیم، در تطبیق تفاهم‌نامه‌یی که به اساس آن حکومت وحدت ملی ایجاد شد.
داکتر عزیز: از محترم احمدولی مسود تشکر می‌کنم و خُرسندم که در جمع از دانشمندان افغانستانی امروز قرار دارم و مطالب را از ایشان می‌شنوم.
ما دو حقیقت را در پیش رو داریم، اول این که مردم افغانستان امروز در حالت فقر و بیکاری، بی‌عدالتی، بی‌ثباتی و گرسنگی زنده‌گی دارند. این می‌تواند در بُعد داخلی افغانستان تحلیل شود و راه‌های حل برایش به‌وجود بیاید.
حقیقت دوم این است که حکومت وحدت ملی در سیاست داخلی و خارجی بعضی کارهای درستی انجام داده، اما ساختار حکومت وحدت ملی مورد سوال ما و مردم افغانستان قرار دارد.
در تفاهم سیاسی‌یی که در بین دو کاندیدای ریاست جمهوری به میان آمد، علاوه از موضوعات گذشتۀ شان، دو اصل مهم را در بر می‌گیرد. اصل اول، اصلاح قانون انتخابات که تاهنوز هیچ کدام برنامه در این مورد راه اندازی نشده، اگر قانون انتخابات اصلاح نشود پس جرگه بزرگ ملی هم دایر نخواهد شد.
اصل دوم این است که در بُعد سیاست خارجی، حکومت وحدت ملی پیمان امنیتی را با ایالات متحده امریکا امضا کرد. یک اقدام خوببود و من از این اقدام پشتیبانی می‌کنم، اما با تأسف باید گفت که حکومت وحدت ملی در سیاست منطقه‌یی در یک فقر سیاست متوازن با کشورهای منطقه قرار دارد. بناً تاکید من این است که بدون مشوره با دانشمندان و نخبه‌گان افغانستان ما نمی‌توانیم در سیاست خارجی و داخلی مان مؤفق باشیم.
خیر خواه: من به چند موضوع به شکل مختصر می‌خواهم اشاره کنم؛ اهداف پشت پردۀ انتقال جنگ با شمال افغانستان؛ این هدف چیست؟ و در عقب این هدف دست کی است؟ آیا طالبان در پشت این پرده قرار دارد؟ یا دنیایی که حمایت کننده ما است به نحوی درپشت این ناامنی‌ها قرار دارد. باید این مسأله روشن شود که هدف از انتقال این جنگ از یک طرف به طرف دیگر چیست؟طبعاً جنگ وقتی به شمال انتقال می‌یابد، مردم افغانستان پایمال جنگ می‌شوند.
متأسفانه مشکلاتی را که ما در گذشته هم داشتیم و حال نیز با آن سر دچار استیم؛ ضعف در مدیریت سیاسی حکومت است. مردم حاضر شدند که فرزندانشان به قربانگاه روان شود، حتا در همین انتخابات انگشتان شان قطع شد، اما به پای صندوق‌های رأی حاضر شدند و به کاندیدای مورد نظر خود رای دادند.
چه کسی از حضور مردم استقبال کرد، آیا رهبری سیاسی ما به این رشد رسیده که از بحران کنونی خود را بیرون کند. یا خیر؟ پس دیده شد که رهبران حکومت وحدت ملی در داخل بحران دست وپنجه می‌زنند.
موضوع سوم ادامه جنگ است که در حال حاضر در اکثری ولایات افغانستان جریان دارد و همچنان موضوع جنگ و صلح در افغانستان است، آیا ما جنگ می‌کنیم. یا صلح؟ اگر صلح می‌کنیم باید تعریف کنیم که چگونه با کی صلح داریم.
حبیب حکیمی: چالش بزرگی که امروز در بین مردم نگران کننده است، چالش امنیت است. چون حالا وقت کم است، در جلسات بعدی روی فکتورها و عوامل بدامنی در افغانستان که فکتورهای مذهبی، اقتصادی و فرهنگی را در بر دارد، بحث و گفت‌وگو شود و راه بیرون رفت از این معضل اتخاذ شود.
به نظر من، تا زمانی که ما مرزهای مداخله بیرونی را با عوامل و مشکلات داخلی تفکیک نکنیم، این بدامنی ادامه خواهد داشت.
یک اشتراک کننده: در دولت وحدت ملی شخصیت‌های بزرگی جمع شده اند و از خود برنامه‌های شخصی دارند. اگر ما برای آنها مشوره بدهیم شاید به مشوره ما عملنکنند؛ ما باید به حیث یک نیروی فشار بالای رهبران دولت وحدت ملی آن‌ها را از کارهای خود سرانه شان منصرف کنیم، تا برنامه‎های شخصی شان تبدیل به یک برنامه ملی شود.

جمع بندی برنامه
احمد ولی مسعود: در قدم اول با ابراز سپاس از تشریف آوری شما عزیزان.
بانو شکیبا هاشمی گفتند که این مجالس را به روستاها ببرید، این کار ما یک مدت انجام دادیم و بخاطر انتخابات ما برنامه‌ها خودرا متوقف ساختیم و مطمین باشید که این برنامه‌ها را دوباره آغاز خواهیم داد، این آغاز یک پروسه کلان است و ما بخاطری این اینجا جمع نشده ایم که بالای یک موردی راصرف تبادل نظر کنیم؛ فقط سه نکته را می‌خواهم یاد کنم.
اول، اگر برادرانی که در طرف دولت قرار دارند به این فکر باشند که دولت در پیش ما است و هرچه که این‌ها می‌کنند بی فاید است؛ فکر می‌کنم، اشتباه می‌کنند.
مسأله دوم، یک زمانی به کرزی صاحب بعضی برنامه‌ها را می‌گفتم، می‌گفت: سفیر صاحب!این افغانستان به همین قسم آمده و همین قسم می‌رود، خودرا چرا زجر و جور می‌دهی!
به نظر من بالای چند گپ باید توافق کنیم. نظام در جایش باشد؛ ولی در نحو حکومت‌داری تغییر باید ایجاد شود، مطمین باشید حکومت وحدت ملی با آمدنامریکایی‌ها و یک تفاهم در حالت اضطرار صورت گرفت که مبنای قانونی ندارد، در حالی که جرگه بزرگ اضطراری مبنای قانونی دارد که همه دوستان می‌دانند.
تطبیق تفاهم‌نامه‌یی که قبلاً در بین دو رهبر حکومت وحدت ملی صورت گرفته است.
سرتاسری شدن کنفرانس آجندای ملی،ادامه کنفرانس‌ها و تشخیص و راه حل، اولویت‌های مشکلات مردم، استراتیژی ونقشه راه؛ تعیین کردن اهداف که چه می‌خواهیم.

اشتراک گذاري با دوستان :
  • zafer

    شروع کار تذکره الکترونیکی و یا برقی با وجود مصرف ده ها ملیون دالر روی لجاجت و دلایل سیاسی از طرف شخص رهیس جمهور در تاق نسیان گذاشته شده

    در حالیکه احصاهیه دقیق جمعیت یک کشور از نقطه نظر رشد نفوس جمعیت یک کشور و طرح برنامه های اقتصادی تعلیمی نظامی امنیتی پروژهای انکشافی صحی غذای کلتوری زیر بنایی و ده ها موارددیکر داشتن احصاهیه دقیق از نفوس کشور نهایت ارزنده است . روی احصاهیه جمعیت میتوان پلان خدماتی خودبطورمستندو دقیق برنامه ریزی کرد و نیتجه نهایت مفیدو مثبت بدست می آید. حالا برنامه ها و پلان روی تخیلات وچوت انداز غیر علمی پیش بینی و سنجش میگردد که نتیجه مطلوب بدست نمی آید مشکلات زیاد را ببار می آوردمبالغ هنگفتی سرمایه ملی به هدر میرود.

    خواهش از محترم رهیس جمهور است بخاطر مردم و ترقی افغانستان عزیز که درین رشته تحصیلات عالی دارند خوب و دقیق اضرار و مفیدیت احصاهیه جمعیت یک کشور را میداند . نباید لحظه درین مورد تعلل و سهل انگاری کندمنافع ملت ووطن را در نظر بگیرد نه منافع قومی و شخصی وسیاسی اینکه کدام قوم زیاد و کدام قوم کم است مهم نیست ما همه افغان یک ملت واحد هستیم آبادی و ترقی وطن آرزوی همه مردم شریف است امید واریم محترم رهیس جمهور نباید به خاطر بر آوردن اغراض منطقوی سمتی شخصی خود جفادر حق ملت کند این شیوه کار یک انسان باخرد وطن دوست نیست بایدهمیش منافع عموم مردم ووطن عزیز را در قدم ترجیح به منافع شخصی و منطقوی داد.کار تذکره برقی را عاجلا منظور فرمایند تا وزارت خانه ذیربط برنامه های انکشافی دقیقأ برنامه گذاری کند.

    این یک چانس طلای برای افغانستان است که جامعه جهانی مصارف چاپ تذکره را که بالغ به ده ها ملیون دالر میشودعهده دار شده در صورت عدم توجه دولت و کم علاقه گی مقامات ذیصلاح دولت وحدت ملی بیم آن میرود در آینده نزدیک جامعه جهانی از پرداخت پول مصارف چاپ تذکره منصرف شود. باز تهیه این مصارف گزاف از توان دولت مشکل و کمرشکن است چرا این چانس که به نفع کشور است از دست دهیم منطقی و معقول نیست به گفته بزرگان عاقل نکندکاری که آردآخر پشیمانی.

    اگرچه جناب محترم علومی صاحب وزیر داخله چند ماه پیش اعلان کرد بزودی تذکره برقی شروع میشودمتاسفانه در عمل چیزی دیده نشد معلوم شد یک گپ واهی و پف بودهمه مقامات حکومت دولت وحدت ملی همیش به مردم به طمطراق در تلویزون ها وعدههای چرب و گرم میدهند بزودی فلان پروژه شروع ویا کار آن تمام میشودبا تأسف بغیراز دروغ در عمل صفر است همین معنی کلمه« بزودی» راشخصآ نداستم از دوستان ام پرسان کردم همین بزودی چه مدت زمان است یک هفته است یا یک ماه است ویا یک سال و یا چندین سال را معنی میدهد. جواب دادند یک و یا دو روز حد اکثر یک هفته امیدواریم مقامات ذیصلاح ارگ نشینان در آینده معلومات دقیق عاری از دروغ با مسولیت به ملت وعده دهند نهایت خوشحال میشویم. چرا درین باره معنی کلمه بزودی شخصأ فکر میکنم در قاموس و دکشینری چاپ ارگ نشینان بزودی معنی خاصی دارد. که متاسفانه یک عده هموطنان عزیزم متوجه نشدند معنی بزودی به استناد چاب دکشینری ارگ یک سخن واهی عاری از حقیقت پف کردن گزاف گفتن ومردم رافریب دادن دروغ گفتن درچشم عوام خاک زدن معنی میدهد. حاجی صبور