هزینۀ خروج از افغانستان

لانگ‌وار ژورنال، تام‌جالسین و بیل روگویو / برگردان: ابوبکر صدیق-ماندگار/ دو شنبه 3 جدی 1397/

دونالد ترامپ با اعلام خروج نظامیان این کشور از سوریه، کمیتۀ سیاست خارجی خود را متعجب ساخت، برداشت اشتباهی که گویا داعش را شکست داده‌ است.
گزارش کاهش نیروهای امریکایی به نصف از افغانستان پس از ۲۴ ساعت منتشر شد که تا پایان سال ۲۰۱۹ تمام شود.
تصمیم ترامپ، برای ما هیجان‌انگیز نیست؛ زیرا پس از ماه اکتبر برنامۀ خروج نیروهای امریکایی را از افغانستان پیش‌بین بودیم.
mandegarبرخی‌ها طرف‌دار پایان ۱۷ سال جنگ و تنش موجود هستند. این جنگ ماری است که نمی‌گذارد دولت افغانستان به پاهای خود ایستاده شود.
به باور ما و با توجه به وخامت اوضاع و جنگی که امریکا در پیش دارد، خروج نا به‌هنگام یک پیروزی تمام عیار برای گروه‌های تروریستی است و این ‌که چرا دونالد ترامپ با تمام ضمانت، گروه کوچک نیروهایش را از این کشور بیرون می‌کند.
چندی پیش ایمن‌الظواهری رهبری شبکۀ القاعده، ادعا کرد که طالبان امارات اسلامی را در افغانستان پایه‌گذاری می‌کنند؛ موردی که اسامه بن الادن در زمان جهاد در افغانستان در نظر داشت. عاصم عمر، رهبر شبکۀ القاعده در شبه قارۀ هند در ۲۰۱۷ گفت که «راهبرد امریکای نخست» که دونالد ترامپ ادعا دارد، به معنای این است که امریکا دوباره از افغانستان تهدید می‌شود و هراس دارد که رهبری خود را در سطح جهان از دست بدهد، امروز این ادعاها به تحقق نزدیک می‌شوند. اندیشۀ خروج نظامیان امریکایی از افغانستان به پیروزی طالبان و القاعده تضمین می‌دهد که گروه طالبان و القاعده در افغانستان دست بالا دارند و ادعا می‌کنند که امریکا را دوباره شکت داده و تا سال آینده حرکت‌شان را جهانی می‌سازند.
خروج نظامیان ترامپ هزینۀ دیگری نیز دارد: قطع رابطه‌های دیپلوماتیک، گفت‌وگو از موضع ضعف و تسخیر افغانستان توسط دولت داعش.
گفت‌وگو از موضع ضعف و ناتوانی
این اتفاق می‌افتد. دولت امریکا زلمی خلیل‌زاد را به عنوان نمایندۀ گفت‌وگو کنندۀ صلح میان طالبان و افغانستان گماشت. لانگ‌وار ژورنال، به این باور است که این گفت‌وگوها شانس کمتری برای پیروزی دارد.
تلاش‌های گذشته برای گفت‌وگو با طالبان موفق نبود. طالبان برنامۀ روشن برای گفت‌وگو با دولت افغانستان ندارند و می‌خواهند که پیش از گفت‌وگو با دولت افغانستان، نیروهای امریکایی این کشور را ترک کنند، اسیران‌شان رها و نام سران این گروه از فهرست سیاه سازمان ملل حذف شود. طالبان دموکراسی را نپذیرفته و در مورد حکومت مشترک نیز برنامۀ روشن ندارند و مهمتر از همه این‌ که انتخابات را برنامه‌یی غیر اسلامی می‌پندارند. امریکا گه‌گاهی به ‌شکل اشتباه با دید‌گاه‌های ایدیولوژیک طالبان وارد بازی می‌شود.
با توجه به گفت‌وگوها و مذاکرات اخیر، اما تصمیم عجولانه برای خروج ۷۰۰۰ نظامی امریکا از موضع قدرتِ خلیل‌زاد نیست. در حقیقت این نشان ناتوانی است. امریکا مذاکرات را بدون در جریان گذاشتن دولت افغانستان آغاز کرد که این برحق بودن طالبان را تا ادارۀ محمداشرف غنی شایع می‌سازد.
نیروهای امنیتی – دفاعی افغانستان با حمایت ۱۵ هزار نیروی امریکایی در جنگ با گروه تروریستی طالبان و داعش قرار دارند که گه‌گاهی توسط طالبان عقب رانده می‌شوند. گروه طالبان در سال جاری برای مدت کوتاه ولایت غزنی و فراه را در اختیار گرفتند. در چند سال گذشته آمار تلفات نیروهای امنیتی – دفاعی ماهانه ۵ – ۶ صد سرباز می‌رسید. بیرون شدن عجولانۀ امریکا سبب می‌شود ساحات بیشتر مانند مرکز ولایت‌ها برخی ساحات دیگر به دست طالبان سقوط کند.
پیروزی طالبان و القاعده
خروج با عجلۀ نیروهای امریکایی برای طالبان فرصت می‌دهد تا پیروزی دیگری را جشن بگیرند؛ هر چند این گروه از عملکردهای القاعده پیش و از پس از حادثۀ ۱۱ سپتمبر حمایت کردند. این یک پیروزی دیگر برای القاعده است و برای طالبان زمینۀ بیشتر را مساعد می‌سازد.
ایمن‌الظواهری، برای ملا هبیت‌الله آخندزاده، آخرین رهبر گروه طالبان بیعت کرد. آخندزاده معاون نخست سراج‌الدین حقانی، مدت زیادی در جنگ افغانستان با القاعده کار کرده است. در حقیقت زمینۀ ورود القاعده را در منطقه شبکۀ حقانی مساعد کرد.
جلال‌الدین حقانی پیش از مرگش اعلام کرده بود که مسوول ارشد القاعده الظواهری، برای او مانند برادر است. القاعده به آخندزاده و سراج‌الدین حقانی به عنوان امیر می‌نگریستند و صداقت خود را به ایجاد امارات اسلامی اعلام داشتند. القاعده در سال ۲۰۱۴ به دلایل مختلف دوباره روی کار آمده تا برای ایجاد امارات اسلامی در افغانستان همکاری کند.
ما فرض بر این می‌گیریم که امریکا از افغانستان بیرون شد. القاعده دوباره فعالیت خود را سرعت می‌بخشد و ایمن‌الظواهری، ادعای شکست دادن امریکا را دارد.
پاکستان منافع زیاد از خروج امریکا به دست می‌آورد. این بیشتر از کمک‌های است که چند پیش امریکا برای به حالت تعلیق در آورد. پاکستان به گروه‌های تروریستی کمک می‌کند به نیروهای امریکایی و متحدانش در افغانستان حمله کنند.
پاکستان از گروه‌های افراطی برای پی‌گیری اهدافش در منطقه استفاده می‌کند و گروه طالبان را حمایت می‌کند، این یک راهبرد منطقه‌یی آن کشور است. شماری نامعلومی از نیروهای امنیتی- استخباراتی پاکستان برای گروه طالبان آموزش می‌دهند.
گروه داعش افغانستان را ولایت خراسان می‌خواند، هرچند رهبرانشان در افغانستان مورد هدف و حملات نیروهای مبارزه با تروریسم امریکا قرار گرفته‌اند، اما هنوز در این کشور شکست نخورده‌اند.

اشتراک گذاري با دوستان :

Comments are closed.