چرا صاحب برق نشدیم؟!

یک شنبه 10 حوت 1393/

mnandegar-3کمک‌های بی‌حساب جامعۀ جهانی در ۱۳ سال گذشته فرصتی بود تا مردم افغانستان را از تکدی‌گری برق بی‌نیاز سازد.
شماری از نماینده‌گان مجلس و جامعۀ مدنی با بیان این مطلب می‌گویند که نبود تفکر ملی و فساد گسترده سبب شد تا مردم افغانستان همچنان گدای برق کشورهای همسایه باقی بمانند.
نبود برق در چند روز گذشته در کابل، انتقادهای شدید مردم و نماینده‌گان مجلس را در پی داشته است.
نماینده‌گان مردم در مجلس می‌گویند که با وجود کمک‌های فراوان جامعۀ جهانی در ۱۳ سال گذشته، هنوز هم افغانستان از ناحیۀ انرژی برق، خودکفا نشده است.
به گفتۀ آن‌ها، پاکستان با ساختن بند برق در افغانستان مشکل ندارد؛ مشکل اساسی، نبود تفکر ملی برای ساختن زیربناهای افغانستان می‌باشد، مانند اعمار بند برق.
آنها باور دارند که کشورهای همسایه در این خصوص، کدام ممانعتی ایحاد نمی‌کنند و اگر قرار باشد اراده‎یی وجود داشته باشد، هیچ کشوری نمی‎تواند مانع توسعۀ ما شود.
چمن شاه اعتمادی عضو مجلس نماینده‌گان می‌گوید، کمک‌های فراوانی که در ۱۳ سال گذشته در افغانستان سرازیر شد، فرصتی بود برای اعمار حد اقل یک بند برق که متاسفانه از دست رفت.
او تاکید کرد، این کمک‌ها فرصتی بود تا ما را از تکدی‌گری برق بی‌نیاز سازد که متاسفانه به دلیل نبود تفکر ملی و فساد گسترده، از دست رفت و ما نتوانستیم حتا یک بند برق اعمار کنیم.
اعتمادی با انتقاد از حکومت گفت، امروز با سرازیرشدن بهمن و افتادن چند پایه برق در سالنگ، تمامی کابل در تاریکی فرورفته؛ در حالی‌که طی ۱۳ سال گذشته می‌شد حد اقل کشور خود را از ناحیه داشتن برق بی‌نیاز سازیم.
این عضو مجلس با رد این ادعاها که ایران و پاکستان مانع اعمار بند برق در افغانستان شده است، گفت: متاسفانه ارادۀ سیاسی برای ساخت زیربناها در افغانستان نهایت ضعیف بوده و کشورهای همسایه هم بهانۀ خوبی برای این ادعا می‌باشد.
او تاکید کرد، اگر ارادۀ سیاسی برای ساخت زیربناهایی چون اعمار بند برق، وجود داشته باشد، هیچ کشوری مانع آن شده نمی‌تواند.
در همین حال، عزیز رفیعی رییس مجتمع جامعه مدنی می‌گوید، اختلافات و مشکلات داخلی ما به حدی زیاد است که با وجود داشتن آب فراوان نتوانستیم حتا بند برق نغلو یا کجکی را گسترش دهیم، چه رسد به اعمار بند برق جدید.
رفیعی افزود، متأسفانه بیشترین سرمایه و انرژی رهبران قومی، صرف اختلافات قومی و تخریب همدیگرشان می‌شود؛ بنابراین اعمارنشدن بند برق طی ۱۳ سال گذشته و با وجود کمک‌های بسیار فراوان اختلافات و مشکلات درونی ماست.
وی تأکید کرد، در افغانستان همۀ مسایل بر محور قوم می‌چرخد، تفکر ملی وجود ندارد؛ بنابراین تا زمان نبود یک تفکر ملی نباید انتظار داشت که روی چنین برنامه‌ها سرمایه‌گذاری صورت گیرد.
رییس مجتمع مدنی می‌گوید، وزارت آب و برق شاید روزانه بیش از میلیون‌ها دالر از مشترکین برق عاید دریافت کند؛ اما به دلیل نبود یک تفکر ملی، این پول‌ها به کشور تاجیکستان تحویل داده می‌شود.
او با انتقاد از حکومت می‌گوید، اگر این پول‌های میلیونی برای ساخت یک بند برق به مصرف برسد، بدون شک در آیندۀ نزدیک‌ در زمینه برق، خودکفا خواهیم شد؛ ولی به دلیل تفکر و دید قومی و نبود برنامۀ ملی، این پول‌ها همچنان به جیب کشورهای همسایه سرازیر می‌گردد.
او می‌گوید، پاکستان با ساختن بند برق کوکچه، سلما یا دریای کابل هیچ مشکل ندارد؛ اما مشکل اساسی تفکر ملی برای ساختن زیربناهای افغانستان مانند اعمار بند برق است.
ولایات کابل و پروان که از برق وارداتی ازبکستان استفاده می‌کنند، در این شب و روز در تاریکی به سر می‌برند. برف کوچ و توفان در ارتفاعات سالنگ‌ها سبب قطع برق شده و شرکت برشنا می‌گوید تا زمانی که بارنده‌گی‌ها قطع نشود، وصل دوباره لین‌های برق ناممکن است.
افغانستان درحالی از کشورهای بیرونی برق خریداری می‌کند که دارای بیشترین منابع آبی بوده که برای ساختن بند برق مناسب است؛ اما به دلیل فساد و تبعیض در دورن حکومت بودجه هنگفت و سرسام آوری جهت خرید برق از کشورهای بیگانه به مصرف می‌رسد.

اشتراک گذاري با دوستان :